રોમેન્ટિક ડ્રામા ફિલ્મ ‘કધલ કઢાઈ’ માટે પ્રખ્યાત તમિલ ફિલ્મ નિર્માતા, સિનેમેટોગ્રાફર અને અભિનેતા વેલુ પ્રભાકરનનું શુક્રવાર, 18 જુલાઈના રોજ સવારે ચેન્નાઈની એક ખાનગી હોસ્પિટલમાં અવસાન થયું. તેમણે 68 વર્ષની વયે દુનિયાને અલવિદા કહ્યું.
ફિલ્મ નિર્માતાના સંબંધીઓએ પુષ્ટિ આપી છે કે તેમનું લાંબી બીમારીને કારણે અવસાન થયું. ફિલ્મ નિર્માતાની હાલત છેલ્લા કેટલાક દિવસોથી ખૂબ જ ગંભીર હતી અને તેના કારણે તેમને ICUમાં દાખલ કરવામાં આવ્યા હતા. વેલુ દક્ષિણ ફિલ્મ ઉદ્યોગમાં ‘નાલયા મણિથન’, ‘સિવાન’ અને ‘પુથિયા આચી’ જેવી મહાન ફિલ્મો માટે પ્રખ્યાત હતા.
વેલુ પ્રભાકરનનો પાર્થિવ દેહ શનિવાર સાંજથી રવિવાર 20 જુલાઈ, બપોર સુધી ચેન્નાઈના વાલસરવક્કમ ખાતે જાહેર શ્રદ્ધાંજલિ માટે રાખવામાં આવશે. આ સમાચાર આવ્યા ત્યારથી ફિલ્મ ઉદ્યોગમાં વેલુ પ્રભાકરનના નિધન પર શોક છવાઈ ગયો છે. તેમના અંતિમ સંસ્કાર રવિવારે સાંજે પોરુર સ્મશાનગૃહમાં તેમના નજીકના પરિવાર અને મિત્રોની હાજરીમાં કરવામાં આવશે. ફિલ્મ નિર્માતાએ અગાઉ અભિનેત્રી-દિગ્દર્શક જયાદેવી સાથે લગ્ન કર્યા હતા. પરંતુ બાદમાં તેઓ અલગ થઈ ગયા હતાં. અલગ થયાનાં ઘણા વર્ષો પછી તેમણે 60 વર્ષની ઉંમરે ફરીથી લગ્ન કર્યા. 2017માં તેમણે અભિનેત્રી શર્લી દાસ સાથે લગ્ન કર્યા, જેમણે તેમની 2009ની ફિલ્મ ‘કધલ કઢાઈ’ માં અભિનય કર્યો હતો.
વેલુએ સિનેમેટોગ્રાફર તરીકે પોતાની ફિલ્મી કારકિર્દીની શરૂઆત કરી હતી. 1989માં, તેમણે ફિલ્મ ‘નાલય મણિથન’થી દિગ્દર્શક તરીકેની શરૂઆત કરી હતી. એક વર્ષ પછી, તેમણે તેની સિક્વલ ‘અધિસાયા મણિથન’નું દિગ્દર્શન કર્યું.’અસુરન’ અને ‘રાજલી’ જેવી સતત બે ફ્લોપ ફિલ્મો પછી, વેલુએ 90ના દાયકાના અંતમાં અને 2000ના દાયકાની શરૂઆતમાં એક્શન ફિલ્મોનું દિગ્દર્શન કરવાનું શરૂ કર્યું. 2004માં તેમણે ‘કધલ અરંગમ’ નામની ફિલ્મ પર કામ શરૂ કર્યું જેમાં નવોદિત પ્રીતિ રંગાયણી અને શર્લી દાસ મુખ્ય ભૂમિકામાં હતા. 2017માં તેમણે તેમનું છેલ્લું દિગ્દર્શન સાહસ ‘ઓરુ ઇયક્કુનારિન કધલ ડાયરી’નું દિગ્દર્શન કર્યું. 2019થી વેલુ પ્રભાકરન અભિનયમાં પોતાનો હાથ અજમાવી રહ્યા છે. તેઓ ‘ગેંગ્સ ઓફ મદ્રાસ’, ‘કેડેવર’,’પિઝા ૩: ધ મમી’, ‘રેડ’, ‘વેપન’ અને ‘અપ્પુ VI STD’ જેવી ફિલ્મોમાં જોવા મળ્યા હતા. તેમની છેલ્લી ફિલ્મ ‘ગજાનન’ હતી જે 2025 માં રિલીઝ થઈ હતી.
બાળાઓને એમના મનપસંદ વર માટે, ગૌરીવ્રતનો ઓપ્શન એલન મસ્કે આપી દીધો છે. અશક્ય અને રમૂજ લાગતી આ વાતનો ફાયદો તમારી આવનારી પેઢીને મળવા જઈ રહ્યો છે. તેઓ ભવિષ્યમા એવા રોબોટિક માનવોનું સર્જન કરી શકશે જેની ગતિવિધિ, તેમના કમ્પ્યુટર પ્રોગ્રામિંગથી સંચાલિત હોય.
`વૉક પર આવવું છે?’ `નહીં રે, મને હમણાં લખવું છે, અગિયાર વાગ્યાની ડેડલાઈન છે.’ `ઓકે હું જાઉં છું, આજે શેની પર લખી રહ્યા છો?’ `મોર્નિંગ વૉક’ મેં કહ્યું અને ખુરશીમાંથી ઊભી થઈ. `સુધીર ઊભો રહે, મોર્નિંગ વૉક પર લખવાનું અને મોર્નિંગ વૉકની દાંડી મારવાની? યે નહીં હો સકતા, બોલે તેમ ચાલે’ મારી અંદર એકદમ સંત ભાવના જાગૃત થઈ. ખુરશીમાં બેસીને મોર્નિંગ વૉક પર બોલવાનું આ વિરોધાભાસ મને ગમતો ન હતો. મોકળાશ મનથી અને ઉત્સાહથી ઊભી થઈ અને મોર્નિંગ વૉક કરી આવી. એકવાર વૉક થઈ ગયા પછી શરીરમાં સો હાથીનું બળ આવે છે, મનમાં ઉત્સાહના ફૂવારા ફૂટવા લાગે છે, નવા-નવા વિચાર મનમાં આવવા લાગે છે, દિવસ એકદમ મસ્ત વીતે છે.
આ વિચારથી ગ્રસ્ત પછી રિસ્ટ વોટર બોટલ, બેલ્ટ બેગ ફેની પેક, હેડ બેન્ડ્સ, હેટ, આર્મ બેન્ડ્સ, ઈયર મફ્સ, હેડફોન્સ અથવા એર પોડ્સના સપોર્ટથી કબાટમાં વધુ જગ્યા રોકાઈ. આ બધું પહેરીને પહેલા દિવસે હું જ્યારે વૉક પર જવા તૈયાર થઈ ત્યારે મને એસ્ટ્રોનોટ હોવા જેવું લાગ્યું. પગ, કમર, કાંડા, હાથ, ગળું, માથું આ બધાનો કબજો કોઈકને કોઈક વસ્તુએ લીધો હતો. એટલે કે, મોર્નિંગ વૉક પર જતા સમયે હલકું લાગવું જોઈએ, તેને બદલે હું એકાદ ભારે વસ્તુ હોય તેમ લાગવા માંડ્યું. આને કારણે પરિણામ પણ તે જ આવ્યું. મોર્નિંગ વૉક બંધ થયો. પહેલાં જ બધી વસ્તુઓ શોધવામાં અને લાવવામાં દમ નીકળી ગયો હતો અને તે પહેર્યા પછી તો જડત્વ આવી ગયું હોય તેવું લાગ્યું. તેમાં મારો વધુ એક પ્રોબ્લેમ. વૉક કરતાં-કરતાં મોબાઈલ પર પોડકાસ્ટ સાંભળવા માટે એરપોડ્સ નહીં જોઈએ? જો કે મારા કાનમાં ગમે-તેમ કરીને એરપોડ્સ ફિટ થયા નહીં. મેં અને સુનિલાએ યુ.એસ.એ.માં અનેક સ્ટોર્સ ખૂંદી કાઢ્યા પણ મારા કાનમાં જનારા એરપોડ્સ કાંઈ મળ્યા નહીં. તે એપલના સેલ્સમેનને પૂછ્યું, `આઈ શૂડ સૂ યુ ફોર નોટ મેકિંગ ધ ડિઝાઈન સૂટેબલ ફોર ઓલ.’ તે પણ તેટલો જ હાજર જવાબી હતો. તેણે કહ્યું, `ધીઝ આર ફોર નોર્મલ પીપલ.’ સુનિલાએ કહ્યું, `ઈના તારા કાન નાના છે. તું હલકા કાનની.’ કશું પણ સાંભળવું પડે છે.
જો અર્થ અલગ હોય તો પણ અહીં મેં તે બદલી નાખ્યો. હલકા કાનની હોવાથી, એક કાનથી સાંભળવાનું, બીજા કાનથી કાઢી નાખવાનું. જો કે એપલે નહીં કર્યું તેથી શું થયું, સુધીર એકવાર જર્મનીમાં ગયો હતો, ત્યાંથી તે `શોક્સ’ના હેડફોન્સ લાવ્યો અને મારો પ્રશ્ન ઉકેલાઈ ગયો. મારા કાન પર ઈલાજ મળી ગયો. હવે તો `બોસ’ કંપનીએ પણ કાનમાં બંધ બેસે તેવાં એરફોન્સ રજૂ કર્યા છે. તે ક્યારે લેવા તેની હું તક શોધી રહી છું. એ બાબતનો બહુ સંતોષ થયો કે અમારા જેવા આ સો કોલ્ડ સબનોર્મલ-એબ્નોર્મલ કાન પર કોઈક કામ કરતું હતું. અમારી દખલ લેતું હતું અને ત્યાં જ જાણે દુનિયા જીત્યાનો આનંદ મળ્યો. નવા-નવા નવ દિવસ એટલે આ એસેસરીઝવાળી બધી બાબતો પહેરીને મોર્નિંગ વૉક કરવાનો ઉત્સાહ નવ દિવસ પણ ટક્યો નહીં અને આ બધી બાબતનું ઘેલું છોડીને હું રાબેતા મુજબ મારા સાદા સિંપલ અવતારમાં મોબાઈલ અને શોક્સના હેડફોન્સની સહાયથી વૉક કરવા લાગી. આ પછી મોર્નિંગ વૉક પર ક્યારેય દાંડી મારવાનું મન થયું નહીં.
દુનિયામાં ફરતી વખતે નાની કેબિન સાઈઝની બેગ સાથે ફરવામાં મારું જીવન વીતી ગયું. `જેટલો ઓછો સામાન તેટલો વધુ આરામ’ આ તત્વ અંગીકાર કર્યું. પ્રવાસ એ જ મારું જીવન હોવાથી તે સુખમાં વીત્યું. આ નાની બેગમાં પણ મોર્નિંગ વૉકનો ટ્રેક સૂટ અને સ્વિમિંગ કોશ્ચ્યુમ રાખતી હોય છે. શૂઝ પગમાં જ રહેતા જેથી ફક્ત એક નોર્મલ ફૂટવેરને જગ્યા આપવી પડતી. પર્યટકોને હું આ મિનિમાલીઝમની સલાહ આપતી નથી, કારણ કે તેમને જરૂરી સજવાનું ધજવાનું રુઆબ છાંટવાનું, ભરપૂર ફોટોઝ પાડવાના, તે ફેસબુક ઈન્સ્ટા પર મૂકવાના અને તે બધાંનો મન મૂકીને આનંદ લેવાનો. જો કે તે છતાં બહુ ભારે બેગ લેવી નહીં, મિડિયમ સાઈઝની ફોર વ્હીલ સૂટકેસ જ હોવી જોઈએ. પ્રવાસમાં બોજ લઈને થાકવાનું નહીં. હવે તમે ટુર પર હોય ત્યારે મોર્નિંગ વૉક કરવા માગતા હોય તો સામાન્ય રીતે મોટાભાગના લોકો માટે તે અશક્ય છે. તે માટે પછી તમને કસ્ટમાઈઝડ હોલીડેની જ મદદ લેવી પડશે. ગ્રુપ ટુરમાં અમારે તેમને એટલું બધું બતાવવાનું હોય છે કે આ ટુર પ્રકારમાં મોર્નિંગ વૉકનો સમય જ હોતો નથી. અર્થાત, અમુક ઉત્સાહી લોકોને વહેલા ઊઠવાની આદત હોય છે તેઓ મોર્નિંગ વૉક માટે ટુરમાં પણ સમય વિતાવે છે.
એકમાત્ર ધ્યાન રાખવાનું એ કે મોર્નિંગ વૉક પર જતી વખતે સુરક્ષિત સ્થળે જ વૉક કરવાનું. નિર્જન સ્થળે જવાનું નહીં. ટુર મેનેજરને કહીને જવાનું. આ જ રીતે વૉક કરતી વખતે ફૂટપાથ, ઝેબ્રા ક્રોસિંગ, સિગ્નલ્સનો જ આધાર લેવાનો, વચ્ચે-વચ્ચે ક્યાંય પણ ક્રોસિંગ અથવા હાઈવે પર મોર્નિંગ વૉક કરવાનું નહીં. એટલે કે, મારાથી આ મૂરખાઈ અથવા અતિશાણપણ થઈ ગયું છે. કશું થયું નહીં પણ સરિયામ જે કાંઈ ઘટના બને છે તે જોઈને રૂવાડાં ઊભાં થઈ જાય છે. યુ.એસ.એ.માં યુરોપમાં ક્યાંય પણ હું જતી ત્યારે મોર્નિંગ વૉકનું ભૂત માથામાં એટલું રહેતું કે સવારે છ-સાડા છ વાગ્યે બહાર નીકળીને કમ સે કમ દોઢ કલાક વૉક કરવાનું. તે સમયે દુનિયા એટલી અસુરક્ષિત નહોતી, જેથી ચાલી ગયું એમ કહી શકાય. એટલે કે, આખી દુનિયા અસુરક્ષિત નથી. અમસ્તા જ ગભરાવવાનું નહીં. સાવધાની રાખવાની, સાવચેત રહેવાનું એટલું જ. દુનિયામાં અનેક સ્થળે મોર્નિંગ વૉક કર્યો. જો કે મોર્નિંગ વૉક માટે મનગમતી જગ્યા એટલે સ્વિત્ઝર્લેન્ડનું કોઈ પણ ગામ, આપણા ભારતનું મનાલી, ખાસ કરીને હિડિંબા ટેમ્પલની પાછળનું પાઈન ફરનું જંગલ, લંડનનો કેન્સિંગ્ટન પાર્ક, સ્કોટલેન્ડ અને ન્યૂઝીલેન્ડમાં કોઈ પણ ગામ, ઓસ્ટ્રેલિયાનો સિડની હાર્બર બ્રિજ અને ઓપેરા હાઉસનો વિસ્તાર… આ સ્થળે ગયા પછી મોર્નિંગ વૉક કર્યો નહીં એવું બને જ નહીં.
થોડા દિવસ પૂર્વે ગોરેગાવની શકુમાઈ ચુરી અમારી હિતચિંતક અને સાસુજીની માસિયાઈ બહેન મળવા આવી હતી. ઉંમર 90 વર્ષ, પણ મેં તેને ચાળીસ વર્ષ પૂર્વે જોઈ તેવી જ તે દેખાતી હતી. કડક અવાજ, બોલવામાં તે જ ઉત્સાહ, ટટ્ટાર ઊભા રહેવાનું, પીઠ બિલકુલ વાંકી નહીં. `શકુમાઈને પૂછ્યું, `શું ખાય છે તું અને ચોક્કસ શું કરે છે કે ૯૦માં પણ મને તું એકદમ ચાળીસ વર્ષ પૂર્વે હતી તેવી જ દેખાય છે? ‘મને લાગ્યું શાકભાજી, ફળો ડાયેટ એવું અમારી જેમ મોટું ટાઈમટેબલ તે કહેશે, કારણ કે મને તે જાપાન અથવા દુનિયાના અન્ય ઠેકાણાના `બ્લુ ઝોન્સ’માંથી આવી હોય તેવું લાગ્યું. એટલે કે જીન્સ આ એક ભાગ હતો, બીજું શું તે સાંભળવા અમે ઉત્સુક હતા. આમ તો ડાયેટ જેવું કશું નહોતું, તે બધાં પ્રકારની શાકભાજી ખાતી નહોતી. પણ એક બાબત તેણે કહી તે એટલે વૉક. તે બહુ ચાલે છે. મોર્નિંગ વૉક-ઈવનિંગ વૉક-ઈન બિટવિન વૉક આ શક્ય ત્યારે તે કરતી જ રહે છે. તે સ્થળે બેઠેલા અમે બધાની સામે મોર્નિંગ વૉકનું મહત્વ શકુમાઈએ દાખલા સહિત ઊભું કરી દીધું.
