અમદાવાદ: એર ઇન્ડિયા ફ્લાઇટ 171 દુર્ઘટના પછી આજે BJ મેડિકલ કોલેજમાં વર્ગો ફરી શરૂ થયા. પરંતુ હજુ પણ વાતાવરણ શોકમય છે. આ ઉદાસીન પૃષ્ઠભૂમિમાં, આ ભયાનક દુર્ઘટનાથી પ્રભાવિત પરિવારો અને ઘાયલોને પહેલીવાર નાણાકીય સહાય પહોંચી ત્યારે ભાવનાત્મક ક્ષણ જોવા મળી.
કુલ ₹6 કરોડની રાહત UAEના હેલ્થકેર ઉદ્યોગસાહસિક અને પરોપકારી ડૉ. શમશીર વાયાલીલ દ્વારા પૂરી પાડવામાં આવી હતી, જેમણે દુર્ઘટનાના થોડા દિવસ પછી જ સહાયની જાહેરાત કરી હતી. અબુ ધાબીથી VPS હેલ્થકેરના પ્રતિનિધીઓ સહાયની રકમ સાથે અમદાવાદ પહોંચ્યા અને તે B. J. મેડિકલ કોલેજના ડીન ડૉ. મીનાક્ષી પરીખના કાર્યાલયમાં એક ખાનગી સમારોહમાં અસરગ્રસ્ત પરિવારોને સોંપવામાં આવી. આ દરમિયાન, હોસ્પિટલ સુપરિન્ટેન્ડેન્ટ ડૉ. રાકેશ એસ. જોશી અને જુનિયર ડોક્ટર્સ એસોસિએશનના સભ્યો પણ હાજર હતા.
આ સહાય રકમનો પ્રથમ ભાગ આ વિમાન દુર્ઘટનામાં જીવ ગુમાવનારા ચાર તબીબી વિદ્યાર્થીઓના પરિવારોને આપવામાં આવ્યો હતો. દરેક પરિવારને ₹ 1 કરોડનો ચેક સોંપવામાં આવ્યો હતો. જેમાં ગ્વાલિયર (મધ્ય પ્રદેશ)ના MBBSના પ્રથમ વર્ષના વિદ્યાર્થી આર્યન રાજપૂત, શ્રીગંગાનગર (રાજસ્થાન)ના માનવ ભાદુ, બાડમેર (રાજસ્થાન)ના જયપ્રકાશ ચૌધરી અને ભાવનગર (ગુજરાત)ના રાકેશ ગોબરભાઈ દિયોરાના પરિવારોનો સમાવેશ થાય છે. આ ચાર વિદ્યાર્થીઓ સપનાઓથી ભરેલી તેમની તબીબી કારકિર્દીની શરૂઆત જ કરી રહ્યા હતા અને તેમના જીવનનો અંત ખૂબ જ કમનસીબ રીતે થયો.
રાકેશ દિયોરાના મોટા ભાઈ વિપુલભાઈ ગોબરભાઈ દિયોરાએ જણાવ્યું હતું કે, “તે અમારા આખા પરિવારની આશા હતા. અમારા પરિવારમાં મેડિકલ કોલેજમાં પ્રવેશ મેળવનાર તેઓ પહેલા વ્યક્તિ હતા. અમે ખેડૂત પૃષ્ઠભૂમિમાંથી આવીએ છીએ. તેઓ બાળકોને ખૂબ પ્રેમ કરતા હતા અને બાળ હૃદય સર્જન બનવા માંગતા હતા. આ દુર્ઘટના અમારા માટે આઘાતજનક હતી. અમારા ઘરે ચાર બહેનો છે અને પિતાનું સ્વાસ્થ્ય પણ સારું નથી. તેઓ બધાની આશા હતા. આ મદદ અમારા માટે ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે.”
આ વિદ્યાર્થીઓ ઉપરાંત, છ અન્ય મૃતકોના પરિવારોને પણ સહાય આપવામાં આવી હતી. આમાં ન્યૂરોસર્જરી નિવાસી ડૉ. પ્રદીપ સોલંકી (જેમણે પોતાની પત્ની અને સાળા ગુમાવ્યા હતા); સર્જિકલ ઓન્કોલોજી નિવાસી ડૉ. નીલકંઠ સુથાર (જેમણે પોતાના પરિવારના ત્રણ સભ્યો ગુમાવ્યા હતા); અને બી.પી.ટી. વિદ્યાર્થી ડૉ. યોગેશ હદત (જેમણે પોતાના ભાઈ ગુમાવ્યા હતા)નો સમાવેશ થાય છે. તે બધાને પ્રતિ મૃત સભ્ય ₹25 લાખની સહાય આપવામાં આવી હતી.
ઘાયલોને પણ સહાય મળી હતી
જુનિયર ડોક્ટર્સ એસોસિએશને ડીન સાથે પરામર્શ કરીને, 14 ગંભીર રીતે ઘાયલ લોકોની ઓળખ કરીને તેમને રાહત ભંડોળમાં સમાવવામાં આવ્યા હતા. આ બધા એવા હતા જેમને દાઝી જવા, ફ્રેક્ચર અથવા આંતરિક ઇજાઓ જેવી ગંભીર ઇજાઓ માટે પાંચ દિવસ કે તેથી વધુ સમય માટે હોસ્પિટલમાં દાખલ રહેવું પડ્યું હતું. દરેકને ₹3.5 લાખની સહાય આપવામાં આવી હતી.
ડૉ. શમશીરે એક વ્યક્તિગત પત્રમાં લખ્યું,
“તમારા પ્રિયજનોના સપના અમારા બધા દ્વારા વહેંચાયેલા છે જેઓ તબીબી સેવાને આપણું જીવન માને છે. કૃપા કરીને જાણો કે તમે એકલા નથી. સમગ્ર તબીબી સમુદાય તમારી સાથે ઉભો છે.”
રાહત ભંડોળના વિતરણ પછી, મૃતકોની યાદમાં એક ખાસ પ્રાર્થના સભા યોજાઈ હતી. ફેકલ્ટી, વિદ્યાર્થીઓ અને સ્ટાફ શાંતિથી ભેગા થયા. ઘણા લોકો માટે, દુર્ઘટના પછી કોલેજમાં પાછા ફરવાનો આ પહેલો સમય હતો.
“અમે હજુ પણ આ ભરપાઈ ન થઈ શકે તેવા નુકસાનને સહન કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા છીએ. આવા સમયે, એકતાના આ નાના સંકેતો આપણને યાદ અપાવે છે કે તબીબી સમુદાય દુઃખના સમયમાં પણ સાથે ઊભો રહે છે,” કોલેજના ડીન ડૉ. મીનાક્ષી પરીખે કહ્યું.
કિસ્સાઓ એક મુલાકાતમાં યાદ કર્યા હતા. એમ કહેવાય છે કે કિશોરકુમાર પોતાની ફી લેવા બાબતે બહુ ચોક્કસ હતા. ફી વગર કામ કરતાં ન હતા. રોનુએ એક બંગાળી ગીતના રેકોર્ડિંગનો કિસ્સો યાદ કરતાં કહ્યું છે કે અભિનેતા ઉત્તમકુમાર મૃત્યુ પામ્યા પછી એમની યાદમાં એક ફિલ્મમાં ‘સબ ચિતા મેં જાકર જલ જાયેગા’ અર્થવાળું ગીત સાંભળીને પોતે તો રડી જ પડ્યા હતા પણ કિશોરકુમારની આંખોમાં પણ આંસુ જોયા હતા. તે સ્ટુડિયોની બહાર આવી ચશ્મા ઉતારી આંસુ લૂંછતા હતા.
